Bilinç körlüğü!
Mal mülk sahibi olup var olanla yetinmeyenlere, yüzüne karşı ya da arkadan “Gözünü toprak doyursun!” diye beddua ederler. Bu söz, toprağın bolluğunu vurguladığı kadar, gözü doymayana dolaylı yoldan, hayat denen donanımlı sürecin bir gün hiçliğe dönüşeceğini de anlatır. Varlıklı ya da yoksul, ölünün karşısında el bağlayanların hangisinin belleğinden, Yunus’a mal edilse de, halktan birinin yakıştırdığı sanılan şu avutucu dizeler geçmemiştir? “Mal sahibi mülk sahibi / Hani bunun ilk sahibi / Mal da yalan mülk de yalan / Var biraz da sen oyalan…”
Varlık tutkusu kadar yokluğun karanlığını düşünmek, insanın doğasında var. Hangi kitap, bunu, Karacaoğlan’ın “Kim var idi biz burada yoğ iken” dizesindeki yoğunlukta bir duyarlıkla anlatmıştır? Yine de insan bir tutkular tutsağı; ne denli derin düşünse, bilgelerin uyarıcı sözlerini ilke edinse, yaşadıklarını anımsasa, ruhunu göz alıcı nesnelerden kurtarıp özgür düşünemiyor.
3 Haziran 2012 / Cumhuriyet Gazetesi'nde yayınlanan bu yazının tamamına buradan http://www.radyotucu.com/bilinc-korlugu-adnan-binyazar.html ulaşabilirsiniz.
